كسى است كه امام سوم از امامان دوره ستر ( حسين بن احمد بن عبد الله ) او را براى نشر دعوت اسماعيلى به يمن فرستاد . 2 - داعى فيروز كه در زمان مهدى قبل از ظهورش ، در مغرب مقام داعى الدعاتى را داشته و از بزرگترين و محترمترين و والامقام‌ترين مردم نزد امام اسماعيلى بوده است . كليه داعيان ، از فرزندان او و زير دست او بوده‌اند . او باب الابواب به سوى امامان اسماعيلى است . 3 - ابو جعفر جزرى كه از داعيان بزرگ بود و نزد مهدى منزلت بالايى داشت . وقتى مهدى از سلميه فرار كرد او را مسؤول حفظ خانواده خود قرار داد . اين داعى پس از آنكه مهدى رقاده را فتح كرد در اين مكان درگذشت . به هنگام فرار مهدى به مغرب داعى مصر فردى بود به نام ابو على داعى كه رئيس داعيان مصر بود . جعفر بن منصور اليمن همين ابو على را در كتابش تحت عنوان « الفترات و القرانات » با لقب شيخ اجل مفيد ، ذكر كرده است . او يكى از شاگردان فيروز و شوهر دخترش بوده است كه محمد ، ابو الحسين بن ابى على داعى كه با امامان اسماعيلى نظير المهدى بالله ، القائم بامر الله ، المنصور بالله و المعز لدين الله به منزلت بالايى رسيد و داعى الدعاة شد ، فرزند اوست . در كتاب « استتار الامام » آمده است كه شمارى از داعيان براى جستجو از امام مستور گرد هم آمدند . اينان عبارت بودند از ابو غفير ، ابو سلامه ، ابو الحسن بن ترمذى ، جياد خثعمى ، احمد بن موصلى و ابو محمد كوفى كه چيزى از هيچيك از آنها نمىدانيم . اما در دورهء ظهور امامان - كه با ظهور مهدى در مغرب آغاز مىشود تا انقراض حكومت فاطميان - اسامى تعداد زيادى از داعيان اسماعيلى و همچنين